Όταν πάρω σύνταξη (με το καλό)!

Διαβάζοντας τον τίτλο είμαι σίγουρος πως θα συμπεράνατε πως έχω και εγώ να προσθέσω σοφές λύσεις (έστω και ετεροχρονισμένα), για το φλέγον θέμα του ασφαλιστικού. Λάθος οικτρό αγαπητέ αναγνώστη, διότι πλέον ότι ήταν να γραφτεί γράφτηκε και δεν έχω να πω κάτι έξτρα (παρεμπιπτόντως συμφωνώ με τις προτάσεις της ΦΙΣ).

Εγώ αναφέρομαι στον πόνο του του εργαζόμενου (εμένα) που χρησιμοποιεί ΜΜΜ (μέσα μαζικής μεταφοράς) και χάνει τουλάχιστον 3 τρόλεϊ και 1 μίνι Bus γιατί είναι τίγκα στον κόσμο.
Και θα μου πείτε βέβαια πως δεν είμαι ο μόνος που το κάνω, αλλά την ίδια ιδέα έχουν και μερικές χιλιάδες ακόμα συνάδερφοι (με την ευρεία έννοια του μισθωτού).

Μακάρι να ήταν έτσι τα πράγματα Οι μισοί και πλέον επιβάτες είναι συνταξιούχοι. Το οποίο με κάνει να αναρωτιέμαι. Γιατί καλέ μου άνθρωπε? Γιατί δεν ξεκινάς πιο μετά? Στις 9? Όταν όλοι θα έχουμε πλέον πάει στις εργασίες μας. Το Ζάππειο δεν θα φύγει. Δεν έχει ραντεβού. Εκεί θα είναι και στις 10.
Αλλά το ζήτημα είναι άλλο. Για άλλη μια φορά βλέπουμε πεντακάθαρα την Ελληνική νοοτροπία. Χέστηκε ο συνταξιούχος για σένα και για μένα που πάμε στις δουλειές μας. Την κάνει την καύλα του? Όλα καλά.

Σίγουρα μερικοί θα έχουν σοβαρό λόγο, αλλά πόσοι? Και από την άλλη όταν εργαζόμουν στο Λονδίνο, το μετρό γέμιζε ασφυκτικά. Αλλά γέμιζε με εργαζόμενους.
Μπορώ να κάθομαι και να γράφω ώρες και ώρες γιαυτό το ζήτημα. Απλά από ένα σημείο και μετά θα γίνω απλά κουραστικός. Κλείνω λέγοντας, πως ναι μεν το κράτος φταίει για…. (τυχαίος λόγος μουρμούρας), αλλά και μεις έχουμε τεράστιες ευθύνες για το τι κάνουμε ο ένας στον άλλον. Και εν πάση περίπτωση σεβόμενος τις ανάγκες του διπλανού μας, σεβόμαστε τον εαυτό μας.

Αλλά ποιος έχασε τον σεβασμό για να τον βρούμε εμείς??